Sjedinjene Američke Države nalaze se na prvom mestu rang-liste vojne moći „Force Index“, dok su Kina i Rusija na drugom i trećem mestu. Među šest najmoćnijih vojski sveta nalaze se i Južna i Severna Koreja, dok podaci za Srbiju pokazuju da Vojska Srbije ima znatno bolji položaj u kopnenom naoružanju nego u borbenoj avijaciji.
Na četvrtom mestu nalazi se Indija, dok Južna Koreja zauzima peto, a Severna Koreja šesto mesto.
Ova rang-lista razlikuje se od brojnih drugih poređenja oružanih snaga jer se ne zasniva samo na broju vojnika, tenkova, aviona ili veličini vojnog budžeta.
Prilikom određivanja ukupne vojne moći uzima se u obzir više od 50 različitih činilaca, među kojima su količina i kvalitet naoružanja, tehnološki nivo, obučenost, borbena gotovost, vazduhoplovne, pomorske i kopnene snage, raketni potencijal, protivvazduhoplovna odbrana, vojna infrastruktura, mogućnost delovanja van sopstvene teritorije i nuklearni kapaciteti.
SAD zadržavaju prvo mesto zahvaljujući jedinstvenoj kombinaciji moćnog ratnog vazduhoplovstva i mornarice, globalne mreže vojnih baza, strateške avijacije, nuklearnih snaga i sposobnosti da velike vojne formacije prebace praktično u bilo koji deo sveta.
Američka prednost posebno je izražena na moru. SAD raspolažu najvećom flotom velikih nosača aviona na svetu i značajnim brojem nuklearnih podmornica, razarača i drugih okeanskih ratnih brodova.
Kina je na drugom mestu i poslednjih godina ubrzano smanjuje razliku u odnosu na Vašington.
Prema aktuelnim podacima „Force Index-a“, Kina raspolaže sa 4.091 borbenim avionom sa fiksnim krilima i u toj kategoriji nalazi se ispred Sjedinjenih Američkih Država, koje imaju 2.628, i Rusije sa 1.415 aviona.
Kina je istovremeno izgradila najveću mornaricu na svetu po ukupnom broju plovila i nastavlja da ubrzano gradi razarače, fregate, podmornice i nosače aviona.
Poseban deo kineske vojne moći predstavljaju balističke i krstareće rakete, uključujući sisteme razvijene za uništavanje velikih ratnih brodova i američkih baza u zapadnom delu Tihog okeana.
Rusija zauzima treće mesto, a njene glavne prednosti predstavljaju ogroman nuklearni arsenal, strateške raketne snage, snažna protivvazduhoplovna odbrana, veliki broj artiljerijskih sistema i iskustvo stečeno tokom dugotrajnih borbenih operacija.
Prema podacima indeksa, Rusija raspolaže sa 3.570 tenkova, 4.639 artiljerijskih oruđa i višecevnih raketnih sistema, oko 28.000 borbenih oklopnih vozila i 509 borbenih helikoptera.
Ruska vojska poseduje i širok spektar balističkih raketa, od operativno-taktičkih sistema „Iskander“ do interkontinentalnih raketa koje čine jedan od temelja ruskog nuklearnog odvraćanja.
Indija je četvrta vojna sila sveta. Njen položaj zasniva se na ogromnom ljudskom potencijalu, nuklearnom oružju, velikoj kopnenoj vojsci, snažnom ratnom vazduhoplovstvu i mornarici koja postaje sve značajnija u Indijskom okeanu.
Indija istovremeno raspolaže mešavinom domaćeg, ruskog, francuskog, izraelskog i drugog stranog naoružanja i poslednjih godina ulaže velika sredstva u razvoj sopstvene vojne industrije.
Posebno je zanimljivo visoko peto mesto Južne Koreje.
Iako ima daleko manju teritoriju i stanovništvo od vodećih svetskih sila, Seul raspolaže jednom od tehnološki najsavremenijih vojski na svetu i izuzetno razvijenom domaćom vojnom industrijom.
Južna Koreja ima 598 borbenih aviona i čak 6.440 artiljerijskih sistema, čime je po broju artiljerijskog naoružanja druga na svetu.
Zemlja samostalno proizvodi tenkove K2 „crni panter“, samohodne haubice K9, raketne sisteme, ratne brodove, podmornice, avione i veliki broj drugih vrsta savremenog naoružanja.
Odmah iza nje nalazi se Severna Koreja, čija se vojna moć zasniva na potpuno drugačijem modelu.
Pjongjang raspolaže ogromnim brojem vojnika, artiljerije, balističkih raketa i velikim rezervama naoružanja, dok je poslednjih godina značajno napredovao i u razvoju nuklearnih i raketnih snaga.
Severna Koreja je ubedljivo prva na svetu po broju artiljerijskih sistema na ovoj listi, sa čak 14.100 oruđa i raketnih sistema, što je više nego dvostruko od Južne Koreje na drugom mestu.
Pjongjang ima i oko 180.000 pripadnika specijalnih snaga, što je najveći broj među svim državama obuhvaćenim indeksom.
Kada je reč o Srbiji, pojedinačne kategorije pokazuju da Vojska Srbije ima znatno veći potencijal u kopnenom naoružanju nego u brojnosti borbene avijacije.
Srbija se sa 310 artiljerijskih sistema nalazi na 37. mestu među državama obuhvaćenim ovom kategorijom.
Prema istoj bazi, Srbija ima oko 780 pripadnika specijalnih snaga, što je svrstava na 46. mesto, dok je sa 15 borbenih aviona sa fiksnim krilima na 57. mestu.
Prilikom tumačenja ovakvih rang-lista važno je imati u vidu da nijedan indeks ne može u potpunosti da predvidi ishod stvarnog rata.
Broj tenkova, aviona i vojnika predstavlja samo jedan deo vojne moći. U stvarnom sukobu presudni mogu da budu industrijski kapaciteti, proizvodnja municije, logistika, obaveštajni podaci, kvalitet komandovanja, geografija, moral, saveznici i sposobnost države da mesecima ili godinama nadoknađuje gubitke.
Ipak, rang-lista pokazuje jednu od najvažnijih promena u svetskom odnosu snaga — vojna moć se sve više koncentriše u Aziji.
Od šest vodećih sila čak četiri su azijske ili pretežno azijske države — Kina, Indija, Južna Koreja i Severna Koreja — dok SAD i Rusija ostaju dve najveće vojne sile izvan te grupe.
