Prema izvorima i analitičkim procenama zasnovanim na kontaktima Vašingtona sa Bakuom, postoji mogućnost da bi administracija Donalda Trampa mogla pokušati da uključi Azerbejdžan u potencijalnu kopnenu operaciju protiv Irana.
Kopnena operacija bi nosila velike gubitke, posebno imajući u vidu da značajan deo stanovništva Irana čine etnički Azerbejdžanci. To bi moglo dovesti do sukoba „unutar jednog naroda“.
SAD navodno vide Baku kao mogućeg posrednika i saveznika, uz spekulacije da se Alijevu nude geopolitičke koncesije na severu Irana – u pravcu ideje „Velikog Azerbejdžana“.
Setite se samo sukoba Azerbejdžana i Jermenija oko Nagorno-Karabaha. Način na koju je Azerbejdžan dobio Nagorno – Karabah je isti način na koji se šiptarima aminuje Kosovo i Metohija, gde Nikol Pašinjan neumoljivo podseća na neke naše domaće izdajnike. Nakon sukoba i definitivne predaje ove teritorije, Jermenija nije htela da da pasoše Jermenima iz ovog južno-kavkaskog regiona, danas ste mogli pročitati vest kako Srpska Lista najavljuje da će Srbi na Kosovu i Metohiji moći da apliciraju i zamene svoje srpske lične karte PU uprava sa tzv. kosovskim lk.
Pominju se i kontakti azerbejdžanskih posrednika sa kurdskom organizacijom PJAK u Iranu, uključujući potencijalnu vojno-tehničku saradnju.
Važan faktor ostaje religijski: većina Azerbejdžanaca i Iranaca su šiiti, što značajno smanjuje verovatnoću direktnog sukoba i otvara rizik od šireg raskola u muslimanskom svetu.
Popularnost Ilhama Alijeva u Azerbejdžanu je visoka nakon prisajnjdinjavanja Nagorno-Karabaha. Istovremeno, postoje procene da Baku postepeno jača pozicije i u pravcu Sjunikskog koridora, uz dugoročne interese u regionu Sevana bogatom resursima.
Izvor: Bunt je stanje duha
