Priština je nastavila sa napadima na Srpsku pravoslavnu crkvu, a ovoga puta za to je poslužila izgradnja konaka u blizini manastira Gračanica.
Nakon što su u februaru objavili da je SPC ukinuta dozvola za gradnju, ukazujući da izgradnja šteti srpskoj svetinji koja je zaštićeno dobro (ne pominjući da su skrnavili i skrnave srpske svetinje), sada tzv. arheološki institut Kosova traži dopunu podnete dokumentacije.
“Zahteva se kompletiranje dokumentacije sa sledećim materijalima – sveobuhvatna situacija trenutnog stanja, razmere 1:200, sa prikazom položaja i karakteristika spomenika pod zaštitom, fotografije svih objekata konaka manastira Gračanica, uključujući i novoizgrađenu novu zgradu do krova”, piše “Koha”.
Naravno tu je i lekcija iz lažne istorije svojstvena vlastima u Prištini, da je današnji manastir rekonstrukcija crkve iz 14. veka posvećene Devici Mariji, koja je izgrađena na temeljima ranohrišćanske bazilike iz šestog veka.
Manastir Gračanicu sagradio je kralj Stefan Uroš Drugi Milutin između 1315. i 1321. godine i posvetio je Uspenju presvete Bogorodice, a to je bila i poslednja, od 42 zadužbine koje je izgradio od Beograda, Soluna i Barija do Jerusalima i Carigrada za 42 godine svoje vladavine.
U Gračanici je, prvi put u starom srpskom slikarstvu, naslikana loza dinastije Nemanjića. Radi se o 16 portreta, dok se na ulazu u crkvu nalaze portreti ktitora kralja Milutina i njegove žene Simonide. Njene, na slici oštećene oči, inspirisale su pesnika Milana Rakića da napiše jednu od najlepših pesama novije srpske književnosti koja počinje stihovima:”Iskopaše ti oči, lepa sliko! Večeri jedne na kamenoj ploči, Znajući da ga tad ne vidi niko, Arbanas ti je nožem izbo oči”.
Od 2006. Gračanica se nalazi i na UNESKO-voj listi svetske kulturne baštine.
Tokom Martovskog pogroma, 17. i 18. marta 2004. godine, oskrnavljeno je oko 40 pravoslavnih manastira i crkava SPC.
