Tvrdnje da Amerikanci nikada nisu sleteli na Mesec i da je Sovjetski Savez „znao istinu, ali ćutao“ često se pojavljuju u javnosti kao deo popularnih teorija zavere. Međutim, dostupni podaci ukazuju na drugačiju sliku.
Sovjetski Savez nije zvanično negirao američko sletanje na Mesec. Iako je u javnom prostoru naglašavano da „trka za Mesec nije postojala“, to je bilo deo informacione strategije u uslovima Hladnog rata. Istovremeno, u stručnim krugovima bilo je jasno da su Sjedinjene Države sprovele obiman i tehnički složen program.
Sovjetski sistemi za praćenje registrovali su let misije „Apolo 11“. Telemetrija, radio-signali i putanja leta bili su praćeni, a prikupljeni podaci ukazivali su na uspešnost misije i sletanje na Mesec.
Dodatnu potvrdu predstavljalo je i istraživanje uzoraka lunarnog tla. Prema navodima, uzorci koje su Sjedinjene Države dostavile analizirani su u naučnim institucijama, gde je utvrđeno da je reč o materijalu koji zaista potiče sa Meseca.
Analitičari ističu da bi, u slučaju da je SSSR raspolagao dokazima o eventualnoj falsifikaciji, oni bili iskorišćeni u propagandne svrhe. S obzirom na oštro ideološko nadmetanje tog perioda, takva prilika teško da bi bila propuštena.
Svi ovi podaci ukazuju da ne postoje pouzdani dokazi koji bi podržali tvrdnju da je Sovjetski Savez znao za navodnu prevaru. Naprotiv, dostupne informacije govore o više nezavisnih potvrda autentičnosti misija, uključujući praćenje letova i analizu lunarnih uzoraka.
